روح ولایت است.


الان وظیفه ما چیست؟

هرکسی در کار خودش تخصص دارد، ولایت هم تخصص می‌خواهد، نباید سست بشوید، تخصص، یقین به ولایت است. یقین به حضرت زهراست، یقین به علی ابن‌ابیطالب و یقین به خداست. افشا کنم؟ یک قدری هم بالاتر است. خدا نمی‌گوید: اگر مرا قبول نداشته باشی به عزت و جلالم به اندازه ثقلین عبادت کنی می‌سوزانمت، ملاحظه‌ات را کرده اما خدا راجع به امیرالمومنین ملاحظه ندارد، می‌گوید: اگر علی را به نام حجت من، به الیوم اکملت لکم دینکم قبول نداشته باشید، می‌سوزانمت، چون امیرالمومنین امر خداست.[1]

امیرالمومنین نه اینکه وجه‌الله باشد وجه‌الله درست کن است. توجه کنید سلمان وجه‌الله شده ،اویس وجه‌الله شده، اما علی او را وجه‌الله کرده است. این‌که می‌گوید نیم ساعت فکر بالاتر از هفتاد سال عبادت است، هفتاد سال ظلم کرده‌ای و امیرالمومنین را نشناخته‌ای یعنی وقتی امیرالمومنین، یعسوب الدین، امام المبین، حجت خدا، وصی رسول الله را اگر شناختید محبوب خدا می‌شوید. الان وظیفه ما چیست؟ ما نمی‌توانیم امیرالمومنین را بشناسیم فقط باید دوستش داشته باشیم و از محدوده خارج نشویم.

آیا می‌دانید محدوده چیست؟ محدوده، کنار رفتن از خلق است. از آن به آسمان و بالاتر هم راه پیدا می‌کنید، یعنی به حضرت زهرا محرم می‌شوید. محدوده را خدا امضا کرده است. امام صادق می‌فرماید: دور هم می‌نشینید حرف مارا بزنید؟ من به آن مجلس غبطه می‌خورم یعنی آن مجلس محدوده است. امااغلب ما مجلس می‌گیریم، حرف دنیا و حرف خلق و مقصد خلق را می‌زنیم. آن مجلسی که امام صادق غبطه می‌خورد شروط دارد. چرا امام زمان وقتی تشریف می‌آورند می‌فرماید: منم نوح، منم آدم، منم پیامبر آخرالزمان؟ یعنی نظر همه‌ی آن‌ها مثل من بود. (خلق نگذاشت) اما من گردن آن‌ها را می‌زنم. شما هم باید نظرتان نسبت به محدوده همین‌طور باشد. آن‌قدر محدوده عظمت دارد که امام صادق غبطه می‌خورد که در آن بیاید، چون محدوده، افشاکن ولایت است. یعنی آن لطمه‌هایی که به وجود مبارک امام حسین و زهرای عزیز خورده افشا می‌کند. هیچ‌کجا به غیر از آن افشا نمی‌کند. چرا؟ محدوده محبوب خداست، محبوب خدا این‌ها را افشا می‌کند. ما الان نزدیک به چهل سال است که داریم یک حرف می‌زنیم، می‌گوییم «علی»، زهرا، حسن، حسین، حرف دیگری نداریم. خدا هم کس دیگری ندارد. ما طرفدار کسان خداییم نه کسانی‌که خلق تایید کرده است، از آن‌ها بیزاریم. ما طرفدار آن‌هاییم که مورد تایید خدا هستند. چرا؟ امام سجاد می‌فرماید: اگر سنگی را دوست داشته باشی با آن محشور می‌شوی[2] یا پیامبر می‌فرماید: اگر به عمل هر قومی راضی باشی جزو آن قومی. پس اگر در محدوده باشید آن‌را می‌خواهید و با آن محشور می‌شوید. عزیز من! به دینم باید از دنیا فارغ شوید تا این حرف‌ها را بفهمید.

شما باید مانند زنی که از فرزند در رحم‌اش فارغ می‌شود از دنیا فارغ شوید و بگویید «یاعلی». بگویید ای مقصد خدا، ای محبوب خدا، ای کفواً احد. آنوقت خدا در کالبد شما یک ذوقی ایجاد می‌کند که همیشه ذوق و همیشه شاد هستی. والله بالله تالله عقاید من اینست که اگر شما کامل به محدوده عمل کنید و دعوت دنیا را نپذیرید (یعنی پول و گناه و شهوتش را) خدا در آسمان و عرش خودش شما را دعوت می‌کند. به تمام آیات قرآن من از اول عمرم دعوت دنیا را نپذیرفتم و گفتم ای خدا امرت را می‌پذیرم نه دنیا را. یک کاری بکنید که دنیا را نپذیرید، آنوقت خدا شما را می‌پذیرد. پذیرفتن دنیا چیست؟ دنبال بدعت و شهوت و خلق دنیا رفتن است. تمام بدبختی بشر برای اینست که خلق‌پرست و دنیاپرست است و به‌جای پیروی از آن‌هایی که خدا تایید کرده است دنبال آن‌چیزی که خدا تکذیب کرده می‌رود. ما باید دنبال تاییدی برویم نه تکذیبی.



[1] در حدیث قدسی آمده است که کسی را وارد بهشت می کنم که از علی اطاعت کرده باشد، هر چند مرا معصیت کرده باشد و کسی را وارد جهنم می کنم که از اطاعت علی سرپیچی کرده باشد هر چند مرا عبادت کرده باشد.  مشارق الانوار: ص 204

[2] امام رضا فرمود: اگر مردی سنگی را دوست داشته باشد، خداوند او را در قیامت با آن محشور می کند. امالی شیخ صدوق: ص 192 و عیون اخبار الرضا: ج 1 ص 299

امیرالمومنین نیز می فرماید: هر کسی به کردار قومی راضی باشد، مانند کسی است که همراه آنان آن کار را انجام داده باشد. و هر کسی که راضی به کردار باطلی باشد، دو گناه برای اوست: یک گناه انجام دادن آن و دوم گناه راضی بودن به آن. نهج البلاغه: حکمت 154

...



مقصد خدا علی‌بن‌ابیطالب است

همان‌طور که امیرالمومنین از تمام خلقت بزرگتر است، محدوده از این دنیا بزرگتر است. چون شما محبوب خدا می‌شوید. اگر اهل دنیا باشید اهل محدوده نیستید. چون محدوده کسانی‌ که دنبال دنیا می‌روند را مذمت می‌کند. مگر حضرت زهرا عمویش عباس را مذمت نکرد؟! من با روایت و حدیث برای شما می‌گویم، باید قدردانی کنید. مثل اینست که من کمی گوشت را شسته‌ام و پخته‌ام و برای شما آورده‌ام. من این حرف‌ها را می‌پزم و جلویتان می‌آورم، شما باید میل کنید اما باید «علی» بگویید «زهرا» بگویید نه این‌که بگویید خلق. چرا؟ خدا می‌فرماید: «کُلُوا مِنَ الطَّیبَاتِ وَ اعْمَلُوا صَالِحًا»[1]. من همه‌ی این طیب و طاهر را خلق کردم که عمل صالح کنید. از حضرت سوال کردند عمل صالح چیست؟ نماز بخوانیم؟! روزه بگیریم؟! حج برویم؟! عمره برویم؟! انفاق کنیم؟! حضرت فرمود: عمل صالح عمل ولایت است. هر کاری که می‌کنید به امر ولایت باشد. آن‌ها به امر آن دو نفر رفتند که گفت کافر و مرتدید. آخر چطور شد که مردم نمی‌فهمند!؟ مردم کر و کورِ دنیا شده‌اند. یا دنبال لهو و لعب و یا دنیا هستند. این حرف‌ها در نظرشان کوچک است. هیچ‌کس به محدوده، کامل توجه ندارد. به جرات قسم می‌خورم خوب‌هایتان کمی از آن را می‌فهمید. زمان رجعت شما محدوده را می‌فهمید. امام‌صادق قسم می‌خورد، در رجعت آقا امیرالمومنین می‌آید و مُهر می‌زند مومن! منافق![2]آن‌ها که در محدوده‌اند مومن و محبوب خدا هستند. به محبوب خدا مُهر منافق نمی‌خورد. کسانی که از محدوده خارجند، لااُبالی و منافقند. امام‌زمان هم گردنشان را می‌زند.

همان‌طور که به ولایت یقین دارید، باید به محدوده هم یقین داشته باشید. به این‌که چهار روز اینجا می‌آیید و این حرف‌ها را می‌زنید نگاه نکنید. اصل اینست از محدوده خارج نشوید. وقتی‌که حضرت زهرا برای انتقاد به مسجد آمد کسیکه حمایت از او کرد اُسامه بود، حتی در دفن حضرت زهراحضور داشت اما از محدوده خارج شد و طرف آن دو نفر رفت. باید یک کاری بکنید که استقامت داشته باشید و مانند اُسامه نشوید. امام صادق هم می‌فرماید: شما عضو مایید وقتی گناه کنید جدا می‌شوید، یعنی از محدوده خارج می‌شوید.

اگر کسی محبوبی داشته باشد، همیشه می‌خواهد او را ببیند و در کنارش باشد. در محدوده محبوب خدا می‌شوید، حالا خدا می‌خواهد کنارش باشید.[3] چطور کنار خدا هستید؟ اگر هر کاری که می‌کنید به امر خدا باشد خدا کنار توست، این‌که می‌گوید:«ادعونی» یعنی بیا طرف من. خدا دعوتت کرده اما می‌گوید مقصد مرا دوست داشته باش واگرنه محبوب من نیستی، مقصد خدا علی‌بن‌ابیطالب است.



[1] المؤمنون/51

[2] امیرالمومنین فرمود: من آن کسی هستم که دنیا را با این شمشیرم از عدالت پر می کنم بعد از آن که از ظلم و جور پر شده است. خطبه افتخار، بحار: ج 37 ص 78، ج 39 ص 227

و نیز فرمود: من در آخرالزمان ظهور می کنم و نابودکننده جبارانی هستم که هنوز متولد نشده اند و آنها را بیرون می‌آورم و عذاب می کنم. بحار الانوار: ج 39 ص 347

[3] پیامبر فرمود: یا علی! دوست داران تو در فردوس اعلی همسایگان خداوندند.  کنزالاعمال: ج 13 ص 156

...