روح ولایت است.


محبوب خدا، مقصد خدا و امر خدا، امیرالمومنین علی است.

کسی از مُلک‌و‌ملکوت خدا سر در‌نمی‌آورد. در تمام خلقت کسی‌که نافرمانی می‌کند بشر است. بشر هم می‌تواند «أُولَئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ»[1] بشود و هم می‌تواند ازلی شود. وقتی پیامبر به معراج رفت به قطار شتری رسیدند که بار آن‌ها کتاب بود، کمی مکث‌کرد. جبرییل گفت باید از زیر آن رد شویم، ستاره‌ای است که هر سی‌هزار سال یک‌بار می‌درخشد و من سی‌هزار بار آن‌را دیده‌ام و هنوز این قطار می‌رود. پرسید در این کتاب ها چیست؟ گفت این‌ها همه‌اش فضائل پسر عمت علی است که به تمام کرات خلقت می‌رود![2] پس همۀ کراتِ خلقت باید فضائل امیرالمومنین را بگویند.

دنیا مثل یک دانۀ خشخاشی است که در فضای این خلقت انداخته‌شده و این‌را هم خدا برای امتحان بشر خلق کرده‌است. قرآن در زمان پیامبر به ایشان نازل‌شد اما قبل‌از نزول قرآن، این کتاب‌ها به تمام کرات پخش می‌شده و آن‌ها باید عمل می‌کردند. همۀ کرات خلقت تنظیم است یعنی لااله‌الاالله، محمّد‌رسول‌الله، علی‌ولی‌الله می‌گویند. معلوم می‌شود که به همۀ آن‌ها ولایت نازل شده است و قرآن برای ما زمینی‌هاست! پیامبر فرمود من دو چیز بزرگ را در میان شما به امانت می‌گذارم، یکی قرآن است و یکی عترت. دست روی دوش امیرالمومنین گذاشت و گفت قرآن را از او بپرسید. همان‌جا دومی جگر رسول‌الله را خون کرد و گفت حَسبنا کتاب الله! کتاب خدا ما را بس‌است و عترت را کنار زد،[3] مگر می‌شود عترت را کنار زد؟! اگر می‌توان خدا را کنار زد عترت را هم می‌شود کنار زد! عترت کنار نیست، عترت تمام خلقت است. اصلاً خدا خلقت را به‌واسطۀ علی و فرزندان علی خلق کرده‌است! محبوب خدا، مقصد خدا و امر خدا، امیرالمومنین علی است.

آن کتاب‌هایی که بار شترها بود همه‌اش فضائل علی‌ابن‌ابی‌طالب است که به تمام خلقت صادر می‌شود. تنظیم تمام خلقت قبولی امیرالمومنین است. مگر این خطاب که خدا می‌گوید اگر علی را قبول نداشته‌باشی، می‌سوزانمت، به ما چهار تا شاخ شکسته‌است؟ این امر، برای کل‌خلقت است. امیرالمومنین امیرِ تمام کرات است![4] مقصد خدا از گردش تمام افلاک امیرالمومنین است. امر خدا علی است، هدف‌خدا علی است! حالا بشر به‌جای قبولی ولایت، برای امیرالمومنین، یعسوب الدین امام المبین، حجت خدا، وصی رسول الله، علی‌ابن‌ابی‌طالب مشابه درست می‌کند! مگر بعد از رسول‌الله این‌کار را نکردند؟ ما باید فهم داشته‌باشیم اما آدم هر چقدر نگاه می‌کند، از این مردم نفهمی می‌جوشد! خدا تمام این خلقت را که خلق کرد، یک امریه صادر کرد: ای خلقت! در امرِ علی باش. یعنی تمام خلقت در یَدِ قدرت امیرالمومنین علی است[5]. چرا؟ خورشید در جای‌خود ایستاده و دنیا دور آن می‌گردد حالا امیرالمومنین آن‌را برگرداند. پس اختیار تمام خلقت با اوست. به کوری چشم آن‌ها که برای امیرالمومنین مشابه درست‌می‌کنند! آن‌ها خنگ‌ترینِ مردم هستند، تا حتی از حیوان‌ها خنگ‌ترند!

اصلاً غیر از علی کسی وجود ندارد که خدا حرف او را بزند! همه‌کَسِ خدا امیرالمومنین است. همه‌کَسِ پیامبر امیرالمومنین است، همه‌کَسِ حضرت‌زهرا هم امیرالمومنین است که جانش را فدای علی کرد. چرا حضرت‌فاطمه می‌گوید جانم را فدای علی کردم، نمی‌گوید فدای خدا کردم؟! چون امر خدا امیرالمومنین است. حضرت‌زهرا خودش را فدای امر خدا کرد!

خود امام‌حسین هم فدای علی شد، وقتی گفت برای‌چه مرا می‌کُشید؟ گفتند بُغضاً لاَبیک![6] حالا که امام‌حسین فدای علی شد، آن‌وقت خدا می‌گوید یاثارالله! ای خون من! یعنی حسین‌جان، وقتی به تو جسارت کردند خون مرا ریختند و مرا کشتند! تمام خلقت، فدای علی شده است. زهرای‌عزیز مافوق تمام خلقت است. چون حضرت می‌فرماید که ما حجتیم از برای تمام خلقت و مادرم زهرا حجت است از برای ما.[7] یا این‌که امام‌حسن می‌فرماید: وقتی مادرم زهرا را کشتند همۀ ما را کشتند. پس اگر حضرت‌زهرا خودش را فدای علی می‌کند، تمام خلقت فدای علی است، فاطمۀ‌زهرا مافوق تمام خلقت است.



[1] . الأعراف/179

[2] . کشف‌الاسرار الشهاده: ص202 و مجمع‌النورین و الملتقی البحرین: ص157.

[3] . صحیح بخاری: ج4ص5 و کتاب المرضی: باب 357 و مسند احمد بن حمبل: ج1ص325 و صحیح مسلم:ج3 و...

[4] . «قال رسول‌الله: لو انَ الملائکة المقربین و الانبیا المرسلین اجتمعوا علی بغض علی و لن یفعلوا لعذبهم النار» امالی: ج1 ص132 و البرهان: ج5 ص774. امام صادق فرمود خدا دوازده هزار نوع عالم دارد که هر عالمی از آنها بزرگتر از هفت آسمان و زمین است و هر کدام این عوالم نمیدانند که برای خدای عزوجل عالم دیگری هم غیر از این عالم وجود دارد و من حجت خدا بر تمام آنها هستم. خصال شیخ صدوق: ص781.

[5] . امیرالمومنین فرمود من حجت خدا بر مخلوقات او اعم از اهل آسمان‌ها و زمین هستم و در آسمان‌ها هیچ فرشته‌ای قدم از قدم برمیدارد مگر با اجازه من. مشارق الانوار: ص691.

[6] . ینابیع الموده، قندوزی حنفی: ص366 و منهاج‌البراعه: ج18 ص185.

[7] . امام حسن عسکری فرمود: «نحن حجج الله علی خلقه و جدتنا فاطمه حجه الله علینا» تفسیر اطیب البیان: ج13 ص226.

...