روح ولایت است.


با مِهر دنیا به ماورا دست پیدا نمی‌کنید!

دل‌خوشی آن‌است که آن‌ها ما را تأیید کنند. وقتی بشر تأیید شد به آسمان و ماورا دست پیدا می‌کند. کل‌کمال آن‌است که آن‌ها ما را بپذیرند، اما چون هنوز مِهر دنیا داریم، ما را نمی‌پذیرند. «حبُّ الدُنیَا رأسُ کلِّ خَطیَئه».[1] با مِهر دنیا به ماورا دست پیدا نمی‌کنید! مگر این‌که بدانید دنیا مُرده است و آن‌را باید خاک کرد و این مُرده دیگر حاجتی را برآورده نمی‌کند! اگر مثالی بدتر از استخوان خوک در دهان سگ خوره‌دار وجود داشت، امیرالمومنین همان‌را در مورد دنیا می‌گفت.[2] شما باید پستی دنیا را ببینید. چرا دنیا این‌قدر پست شد؟ چون عزیزانِ خدا در آن کشته‌شدند. نمی‌گوید آسمان یا کرات به منزلۀ استخوان خوک است، فقط این‌را دربارۀ دنیا می‌گوید. آیا شما آن قتله‌گاهی که امام‌حسین یا حضرت‌زهرا در آن کشته شده‌است را می‌خواهید؟ دنیا قتله‌گاه ائمه است، نباید آن‌را بخواهید!

چه‌کسی در این دنیا از حضرت‌زهرا حمایت‌کرد؟! به تمام آیات‌قرآن، فقط آسمانی‌ها حمایت کردند. به‌دینم قسم نمی‌توانم روضۀ حضرت‌زهرا را بخوانم، چون مرا از بین می‌برند. مگر امام‌زمان بیاید که بگویم چه بر سر فاطمۀ‌زهرا آمده‌است! به‌دینم حرفی ندارم که از بین بروم. من این حرف‌ها را از جان خودم بهتر می‌خواهم، خودم را حفظ می‌کنم که این حرف‌ها را افشا کنم. تا جان دارم حرفم این‌‌است، نیمه‌جان هم باشم می‌گویم: دنبال خلق نروید!



[1] . ارشاد القلوب دیلمی: ج1 ص21.

[2] . نهج البلاغه: حکمت 236

...