روح ولایت است.


تفاوت صبر با تحمل

بنابراین خدای تعالی به ما یاد نداده تا از او بخواهیم تحمل ما را زیاد کند. بلکه می‌فرماید از من بخواهید که به ما چیزی که تحملش را نداریم تحمیل نکن تا نیازمند تحمل نشویم، اما از طرف دیگر می‌فرماید «استعینوا بالصبر و الصلوة» یعنی اگر کار بزرگی می‌خواهی بکنی که از انجام آن ناتوان هستی از صبر و صلوة کمک بگیر. پس صبر و تحمل دو چیزاند. تحمل، نتیجۀ تدبیر ما و بی‌أمری است اما صبر، اسباب تغییر در تقدیر است. و روایاتی داریم مبنی بر اینکه «صبر» امیرالمؤمنین است. 
مثلاً در تفسیر آیة استعینوا بالصبر و الصلوه در روایات آمده است: که یعنی کمک بگیرید از روزه و نماز. از طرفی در روایتی از رسول اکرم(ص) خطاب به امیر المؤمنین آمده است که " یا علی انت به منزله الصوم و انا صلوة" .
پس با امیرالمؤمنین می‌توانیم از نعمت هایی که دوست داریم، بهره‌مند شویم و از آن چیزهایی که کراهت داریم و آزارمان می‌دهد خلاص شویم. 
مطابق آیات قرآن، ولایت سرمایه‌ای است که به تمام نعمت‌ها می‌رسد. یعنی تمام نعمت ها با ولایت معتبر می‌شوند. خدا می‌فرماید امروز دیگر نعمت را به شما تمام کردم. « الیوم اکملت لکم دینکم و اتمت علیکم نعمتی » یعنی اگر از ولایت پیروی کنید هر چه نعمت دارم به شما می‌دهم.
آقا رسول‌الله هم در وصف امیرالمؤمنین می‌فرماید: 
"وعنده مفاتیح خزائن نعمة الله" هر چه نعمت، خدا خلق کرده و موجود در خزانه اوست کلیدش دست علی ‏(ع) است.
و مطابق فرمایش حاج حسین نعمت ، تسلیم وجود امیرالمؤمنین بودن است، نه اینکه ما به زبان بگوییم علی‏(ع) را می‌خواهیم. همانطور که در قرآن می‌فرماید:«أنّ الله و ملائکتهُ یصلون علی النبی، یا ایها الذین آمنوا صلّوا علیه و سلِّموا تسلیماً »، یعنی تسلیم پیامبر شوید. حالا پیامبر می‌فرماید تسلیم علی شوید. حالا بعد از پیامبر(ص) آن دو نفر هم حرفِ علی ‏(ع) را می‌زدند، از ایشان تعریف هم می‌کردند اما تسلیم او نبودند. حالا خدای تبارک وتعالی می‌فرماید آنها بعد از رسول الله(ص) مرتد و کافرند؛ پس اصل، «تسلیم بودن» است.

...