روح ولایت است.


تفاوت انفاق و صدقه

حالا ببینیم اطاعت از امر چگونه به تغییر در تقدیر کمک می‌کند. از رسول الله(ص) داریم که صدقه 70 نوع بلا را دفع می­کند. پس پیداست که اگر تقدیرِ سوئی هم برای ما نوشته شده باشد پیروی از ایشان به ما یاد می‌دهد که چگونه آن را برطرف کنیم.

حاج حسین، اینجا تبصره جالبی دارد هم راجع به صدقه و هم راجع به سخی بودن. سعی می‌کنیم سِرّش را بگوییم.

پس معلوم شد هر روزی برای ما یک ألست است. هر روز دعوت­هایی از جانب حق و دعوت­هایی از طرف باطل به ما می‌رسد. بی‌توجهی به دعوت­های حق از طرفی و اجابت دعوت­های باطل از طرف دیگر برای ما پیامدهای ناگواری دارد.

وقتی صدقه می‌دهیم در واقع کمک می‌کنیم به کسی که گرفتار است تا از آن حالت فشار و تنگنا بیرون بیاید. خودِ آن کسی که گیر افتاده به خاطر آن حالت بی‌أمری گیر افتاده است. وقتی ما تاوان بی‌أمری یکی را می‌پردازیم خداوند هم تاوان یک بی أمری ما را از دوشمان بر می‌دارد.

صدقه، مربوط می‌شود به کل خلق‌الله که مستمندند اما انفاق مربوط می‌شود به مؤمنین و شیعیانِ آقا امیرالمؤمنین. از آیت الله بهاء‌الدینی(ره) هم زیاد نقل شده است که توصیه به اطعام شیعیان آقا امیر المؤمنین می‌کنند. مهمانی دادن و سفره انداختن در بین شیعه مرسوم است. این سخاوت و انفاق نسبت به شیعیان موجب می‌شود بی‌توجهی‌های ما نسبت به دعوت­های حق جبران شود. به خاطر این ادبِ به ولایت، آن حواله‌هایی که هدر داده ایم إحیا می‌شود.

پس صدقه موجب جبران بی‌أمری‌های ما در اجابتِ دعوت­های باطل می‌شود و انفاق، موجب جبران بی‌توجهی‌های ما به دعوت‌های حق می‌شود.

پس ما می‌توانیم هر روز بهتر از دیروز باشیم؛ چه در دنیا، چه در آخرت. صبر که می‌خواهیم یعنی خدایا «علی» به ما بده، تا به مدد امیرالمؤمنین‏(ع) هر روزمان بهتر، پربارتر و پربرکت‌تر از دیروز باشد. این مطلب را به ما داده‌اند. هم کمکمان می‌کنند و هم برایمان واجب است. اصلاً این خودش امر است. وقتی رسول‌الله(ص) می‌فرماید: «هر کسی امروزش مثل دیروزش باشد مسلمان نیست.» یعنی خدا، این امکان را به ما داده است که امروز را بهتر از دیروز و فردا را بهتر از امروز بسازیم. اصلاً اگر این کار را نکنیم جرم است. سزای این جرم هم خارج شدن از امّت و مسلمانی است. یعنی در جا زدن هم جرم است؛ وای به وقتی که عقبگرد کنیم.

...