روح ولایت است.


چرا خدا این‌همه روی سخاوت تاکید دارد؟

چرا خدا این‌همه روی سخاوت تاکید دارد؟ چون خدا باید یک سعادتی به شما بدهد که به آن کار موفق شوید، واگرنه نمی‌توانید (وقتی که خدا به پیامبر گفت: فردا به این‌ها که می‌آیند بگو مبلغ کمی بدهند، هیچکدام از آن‌ها، به غیر از چهار یا پنج نفر نیامدند). عصاره‌ی سخاوت چیست؟ عصاره‌اش اینست که دست تو دست خدا می‌شود، پای تو پای خدا می‌شود، چشمت چشم خدا می‌شود، قلب تو قلب خدا می‌شود. یعنی آن انفاقی که میکنید این‌قدر باعث خشنودی خدا می‌شود.[1] شخصی نزد امام صادق آمد، حضرت فرمود: کاری کرده‌ای که مرا خوشحال کردی، مادرم زهرا و ما دوازده امام چهارده معصوم را خوشحال کرده‌ای.[2] گفت: آقاجان! چکار کرده‌ام؟ حضرت فرمود: وقتی که می‌خواستی بیایی به همسایه‌ات رسیدگی کردی و حاجتش را برآورده کردی. یا این‌که جوادالائمه می‌فرماید:«ثواب زیارت قبر پدرم بالاتر از هفتاد حج و عمره است اما برآوردن حاجت یک مومن از زیارت قبر پدرم بالاتر است»[3].شرط آن مومن اینست که دوست واقعی امیرالمومنین باشد، یعنی امیرالمومنین را کفواً اَحد بداند. چرا؟ شخصی در زمان امام صادق می‌خواست وجوهاتش را بپردازد و دسترسی به امام نداشت، از آن طرف هم در جایی بود که همه‌ی آن‌هااز اهل تسنن بودند. به امام صادق نوشت که چکار کنم؟ حضرت فرمود: صبر کن تا یکی از دوستان ما را پیدا کنی. یک سال صبر کرد و کسی را پیدا نکرد. دوباره از حضرت سوال کرد، ایشان فرمودند: آن‌را در کیسه‌ای بگذار و به دریا بینداز اما نباید به آن‌ها بدهی. آن انفاقی که می‌کنید باید به مومن باشد، نه اینکه شامل هر کسی بشود و بگویید ما انفاق کرده‌ایم! چرا؟ خدا می‌گوید: اگر به اندازه جن و انس عبادت داشته باشی اما علی را نخواهی می‌سوزانمت.[4]پس باید بفهمید که به چه کسی انفاق کنید. اگر جوادالائمه آن‌ را می‌گوید شخصش را هم معلوم کرده است. او کسی است که این دوازده امام چهارده معصوم را قبول داشته باشد و «علی» بگوید نه چیز دیگری بگوید. خدمت به او خدمت به خداست، خدمت به علی است، خدمت به زهراست. چون‌که او محب آن‌هاست اما دیگری محب غیر آن‌هاست. حالا بعضی خدمت به دشمن ائمه می‌کنند و به خیالشان سخی هستند. اما اگر سخاوت به امر آن‌ها باشد در اختیار امریم. اغلب ما در اختیار خلق هستیم. اینست که می‌گوید در آن زمان اگر یکی با دین از دنیا برود ملائکه آسمان تعجب می‌کنند.



[1] امام صادق فرمود: سخاوت ستون ایمان است. هیچ فرد مومنی نیست مگر اینکه سخی باشد و هیچ سخاوتمندی نیست مگر اینکه یقین داشته باشد.  بحار: ج 68 ص 355

امام سجاد: سخاوت پیش از آنکه به دست بنده قرار گیرد، به دست خدا می رسد.  بحار: ج 93 ص 129

امام صادق فرمود: جوان سخاوت مند آلوده به گناه در نزد خدا، محبوب تر از پیرمرد عابد بخیل است.  بحار: ج 70 ص 307

[2] امام صادق فرمود: هر کدام شما مومنی را شاد کند، خیال نکند که تنها او را شاد کرده است، بلکه به خدا سوگند! ما و رسول خدا را شاد کرده است. تحفة الاولیاء (ترجمه اصول کافی): ج 3 ص 515

[3] امام صادق فرمود: برآوردن حاجت برادر مومن برتر است از هزار حج مقبول با همه آدابش و از آزاد کردن هزار بنده برای رضای خدا.    بحار: ج 1 ص 158

[4] پیامبر فرمود: به کسی که مرا به حق به پیامبری مبعوث کرد، سوگند! که اگر یکی از شما پاهایش را جفت کند و در مسجد الحرام بین رکن و مقام هزار سال خداوند را عبادت کند و بعد هزار سال روزها را روزه بگیرد و شبها را عبادت کند و به اندازه حجم کره زمین، طلا داشته باشد و آن را انفاق کند و همه بندگان خدا را مالک باشد و آن‌ها را آزاد کند و بعد از این همه خیرات در بین صفا و مروه شهید شود و بعد در روز قیامت با دشمنی علی به ملاقات خداوند برود، خداوند هیچ توبه و توجیهی را از او نخواهد پذیرفت. و با همه اعمالش به درون جهنم پرتاب می‌کند و جزء خاسرین است.  بحار: ج 24 ص 45

...