روح ولایت است.


چطور یقین داشته باشیم؟

یقین خیلی مهم است. امیرالمومنین خودش یقین است اما می‌فرماید: اگر تمام پرده‌ها از جلوی چشم من کنار برود به یقین من افزوده نمی‌شود.[1] امیرالمومنین یقین خداشناسی‌اش را می‌گوید، اما ما باید یقین به ولایت داشته باشیم. اگر یقین باشد تزلزل نداریم. چطور یقین داشته باشیم؟ خیلی آسان است، مثلا پدر شما به مکه رفته، شما منتظر چه کسی هستی؟ منتظر پدرت هستی! هر کس که بیاید تو منتظر پدرت هستی. یقین به امام زمان یعنی این‌که منتظر او باشید و دنبال کس دیگری نروید. نفس‌های تمام این عالم در قبضه قدرت ولی‌الله‌ الاعظم است، حالا تو بیشتر از او دلت می‌سوزد؟ کجا دنبال این و آن میروید؟ اگر منتظر هستید؛ ایشان هنوز نیامده است. از امام صادق سوال کردند آن منتقم آل محمد شمایی؟ حضرت فرمود من هم منتظرم.

شناخت، حرف است. شناخت باید با یقین باشد. یعنی امیرالمومنین را مطلق وکفواً احد بدانید، دنبال احدی نروید. اما شما کفواً احد نمیدانید ودنبال کس دیگری رفته و مشابه درست میکنید. مگر در جلسه بنی ساعده مشابه درست نکردند؟! خدا هم نمره بهشان داد و گفت: مرتد وکافرند. در مورد آخرالزمان هم می‌گوید: اگر یک نفر بادین از دنیا برود ملائکه آسمان تعجب می‌کنند. نماز و روزه و عبادات چیزی نیست، اهل تسنن هم بجا می‌آورند. اما چرا تأیید نیست و مذمت شده‌اند؟ چون علی ندارند. اگر علی داشته باشید مکه و عمره وزیارت شما قبول است. در جنگ صفین دست و پا و چشم می‌دادند، جهاد می‌کردند اما جهاد بی مقصد. چرا؟ امیرالمومنین را خلق حساب می‌کردند.

این‌همه که می‌گویم دنبال مردم نروید اصل این مردم را می‌دانم اما بیشتر شما خیلی اعتنا نمی‌کنید. یعنی صددرصد حرف مرا قبول ندارید. البته یک عده‌ای هستند که پنجاه یا هفتاد یا هشتاد درصد قبول دارند. خیلی کم سراغ دارم که صددردرصد قبول داشته باشد. این‌قدر که تاکید می‌کنم دنبال خلق نروید، هیچ کسی بغیر از خلق شما را گمراه نمی‌کند.[2]به این مردم آگاهی دارم یعنی یک اندازه‌ای آن‌ها را می‌شناسم اما نمی‌توانم افشا کنم.



[1] بحار: ج 4 ص 153، کشف الغمه: ج 1 ص 170 و ...

[2] پیامبر فرمود: خداوند این مردم را عذاب نمی کند مگر به خاطر گناهان کسانی که حق را در فضیلت علی و عترت او کتمان می کنند. و وای و وای بسیار بر آنان. آنها تحمل توان آتش را ندارند. امام علی، تالیف همدانی: ص 35

...